وای سرم داره می ترکه،ای کاش بترکه...چه خوب!!راحت می شم...ولش کن...

۱،۲،۳،۴،۵،۶،...ای بابا...اینا که تمومی ندارن!آخه مگه خسته نمی شن که همین طور دور یه نقطه پیچ می خورن...!؟خوش به حالشون...حد اقل هدف دارن!!از تکرار بی زارم...

اِ...تو که هنوز اینجایی!!وایسادی زجر کشیدنم رو ببینی!؟خب وایسا و ببین که چشمام کم کم رو به سیاهی می ره و بدنم سرد می شه و قلبم ...و اونوقت تو...نه نمی تونم تصور کنم که چه کار می کنی...اما خواهش می کنم که ارزش دانه دانه اشک هایت را پایین نیار...نه...هیچ وقت این کارو نکن...

اما اگه دوست داشتی می تونی گوشه ای کوچک از قلبت رو به من بدی تا هر وقت دلم برات تنگ شد بیامو اونجا بشینم...آره...می دونم که این کارو می کنی...می دونم که هنوز دوسم داری...اون وقت هر بار که می یام یه گل سرخ هم برات می یارم تا اون رو هم در گوشه ای از قلبت جا بدی...و شاید هم اون زمان خیلی ها،گوشه گوشه های قلبت رو به دلیل وجود گل سرخت اجاره کردندو شاید گه گاهی هم به تیکه ی من سر زدند...چه داستان جالبی!!ولی مثل همیشه تکراری...!!از تکرار بی زارم...

خب...حالا دیگه برو...می خوام کمی تنها باشم...تنهایی!!نه...!!از تکرار بیزارم...!!

هی...!!کجا داری میری!!؟می خوای تنهام بذاری!!؟از حرفام خسته شدی...!؟؟از قیافم حالت به هم می خوره...!!؟همیشه همین کارو می کنی...همه همین کارو می کنن...همتون مثل همین...

                                                               دیوونه ها...!!

                                                                            از همتون بدم میاد...

وای بازم تکرار...!!!

                               از تکرار...

                                                                                            ((میشی))