ورود ممنوع !

چقدر که دلم گرفته و تنهاس...!

قلبم در گوشه ای پژمرده و سطل های پشت چشمانم،تمام آب بدنم را به اشک تبدیل می کنند...

اشکی خون آلود که برای تنهایی هایم،غصه هایم و دل گرفتگی هایم،صورتم را به باتلاق خون

تبدیل می کند...

قلبم با هر تپش ضعیف خود هشداریست برای امید...

لبهایم در انتظار گفتن کلمه ی زندگیست و سوزش شانه هایم به دلیل وجود بالهاییست که مدتها

آنها را در زیر پوستم حبس کرده ام و به امید رهایی آنها می باشم...

[لینک ثابت] نوشته شده در دوشنبه چهارم مهر 1384ساعت 17:58 توسط میشی جون | | ارسال به دوستان

« تابلو »

نقاش تابلویی از دیوار کشید،

و چون آن را نصب کرد،

همگان قاب را خالی دیدند،

و خنده هایی مغرورانه سر دادند...!!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

« گور دسته جمعی »

در گورستان قدم می زدم،

ناگهان متوجه قبری شدم،

قبری که بالای آن عکس میلیون ها نفر را چسبانده بودند...

یک گور دسته جمعی!!

خاک روی سنگ قبر را گرفته بود،

خاک را کنار زدم

دیدم سنگ قبر ،

چیزی جز مجسمه ی یک دلاری نبود...!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

« دل سوخته »

نمی دونم چرا وقتی گفتند : « فلانی عاشق دلسوخته است »

و من گفتم : « کجای دلش سوخته؟! »

همه فکر کردند من از عشق چیزی نمی دانم...

در صورتی که من فقط معنی دلسوخته را نمی دانستم!!

« قوقولی »

[لینک ثابت] نوشته شده در جمعه یکم مهر 1384ساعت 13:8 توسط میشی جون | | ارسال به دوستان

همیشه بهار
همه‌ی حقوق محفوظ است.